Maar hij leek het zo goed te kunnen…! Over opgroeiende therapiehonden

Maar hij leek het zo goed te kunnen…! Over opgroeiende therapiehonden

Om me heen hoor ik het steeds meer, verhalen dat de therapiehond/coachhond in opleiding het opeens niet meer doet. Terwijl hij zo goed geschikt leek te zijn! En dan rond de 1,5 jaar, of soms zelfs pas rond de 3 jaar, dan ‘doet ie het opeens niet meer’. Opeens loopt de hond zomaar weg tijdens het knuffelen, of erger: blaft of gromt hij. En natuurlijk schrik je daarvan. Dat is heel logisch, maar het is óók heel logisch dat je hond dit gedrag is gaan vertonen. Om je daar een beeld van te geven heb ik het volgende stuk geschreven!

Maar we gingen zo graag samen op pad!

In de eerste periode van het leven van een pup staan ervaringen en het beleven van de wereld centraal. De socialisatie fase verloopt over het algemeen erg intensief, pupjes worden meegenomen naar de markt, het schoolplein en zeker als therapiehond in opleiding naar veel evenementen. Want immers moet het hondje goed gesocialiseerd worden en alles leuk vinden, dat lijkt zo belangrijk voor zijn latere baan. En daar ontstaat een kloof in verwachtingen en waarneming. Want hoe leuk het pupje het ook lijkt te vinden dat hij geaaid wordt of overal naar meegenomen wordt. Als je goed kijkt zie je dat het donzige bolletje al signalen aangeeft dat het ‘too much’ is. Misschien begint hij te happen in de lijn terwijl je aait, rolt hij op zijn rug, of de start de gekke 5 minuten midden op de straat aan de lijn.

Mam, ik heb buikpijn…

Laten we het vergelijken met kleine kinderen die nog niet de juiste taal hebben om aan te geven wat er precies speelt en ‘buikpijn’ aangeven. Ze kunnen nog niet in de woorden zeggen wat er precies aan de hand is. En dan verliest de pup zijn kuikendons, en onder invloed van zijn hormonen krijgt hij met een maand of 9, sommigen eerder of later, eindelijk wat body. Letterlijk in het lijf, maar ook mentaal. Een beetje stevigheid om aan te geven wat hij eigenlijk steeds al probeerde te zeggen. Maar in die periode wordt er vaak juist al de eerste taken van de hond gevraagd. De eerste oefen coach sessies, trainingen en wendagen worden georganiseerd.

‘Joh, goh, zou je misschien.. uhm, eventueel als t voor jou uitkomt, mij wat meer ruimte willen geven?!’

Deze subtiele vraag kwam niet echt over en werd niet gehoord… De vraag om het eventueel een tandje minder te doen wordt niet gehoord. Immers gieren de hormonen door het lijf, en het koppie van de hond is vooral bezig met zijn wereldbeeld te ontwikkelen, maar daar is amper tijd voor om te laten bezinken. En in dat wereldbeeld zitten dus ook momenten ingebakken die níet zo leuk zijn voor hem of haar. En dáár komt ie achter. En daar vindt hij wat van! En gelukkig komt dan ook de assertiviteit om de hoek kijken die de hond helpt om nu dan eens duidelijk te zeggen: Stop, hou op! Ik vind het niet meer leuk! (en sorry voor het piepstemmetje dat jullie er wellicht ook automatisch bij horen )Je kent het waarschijnlijk ook wel van die jongens die op de basisschool gepest werden en op de middelbare school de andere aanpak kiezen. Een beetje spiermassa erbij kan ze een heel andere positie geven! (En geef ze eens ongelijk…) Dus is het je hond kwalijk te nemen dat hij zoveel geïncasseerd heeft, terwijl het niet bij te houden was? Dat zijn energie naar zijn lijf toe wilde, maar dat er mentaal nog meer van hem gevraagd werd, waardoor hij de balans kwijt geraakt is? En het dus nu met vermijden, grommen of blaffen duidelijk probeert te maken?

Maar hoe dan nu verder?

In mijn ogen: wees blij dat je hond je nu luid en duidelijk verteld wat hij van de situatie vindt! Want zo kun je hem eindelijk verstaan en hem echt helpen om te dealen met de wereld. Allereerst mag je jouw eigen verwachtingen onder de loep nemen: had je ergens misschien toch hogere verwachtingen of meer haast om je hond ‘gereed’ te maken voor het werk dan hij/zij aankon? Wees fair naar jezelf en je hond en kijk wat er mogelijk is en hoe je het samen fijn kunt maken, en laat allereerst los dat je hond mee moet gaan met werken. Schakel goede hulp in, een fijne trainer of therapeut die je op een ontspannen, respectvolle en positieve wijze tips en handvatten geeft om de emotie (!, dus niet alleen het gedrag!) samen om te buigen. (Wellicht niet alleen voor je hond )

En geniet van jullie leerzame reis samen!

Wil je er samen eens naar kijken? Stuur me dan een PB’tje!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.