BoelBewust
Shares

Daar zit je dan…

Shares
Prachtig werk dat ik doe, in samenwerking met de honden. Drie leuke honden om me heen, drie mooie co-coaches. Maar alle drie tijdelijk uitgeschakeld. Daar zit ik dan, met al mijn plannen en verwachtingen. Hoe mooi ik het voor me zag, dat de honden elkaar kunnen afwisselen en ondersteunen. Maar dat kan meteen over boord. Mosha, herstellende van haar kruisband operatie. Nilo, met zijn pootje gebroken. Dex, chemisch gecastreerd in verband met overprikkeling. Denkende met drie honden een goede dekking te hebben ‘voor als er ééntje uitvalt’, en dan…
Daar zit ik dan…
…middenin de dagelijkse gang van zaken, dat opeens zo onverwacht anders loopt. Binnen 1 seconde lijkt alles veranderd. Bij het springen naar een balletje landde Nilo verkeerd, met zijn volle gewicht op één achterpoot. En daar zit ik dan. Eerst letterlijk bij de dierenarts tijdens alle hectiek. En daarna thuis op de bank om over hem te waken. En daar zit ik dan, met mijn gedachten ergens anders. Die vliegen van angstscenario naar doemscenario. Want hoe moet het nou, en wat als, en stel dat, en dan roep ik uit frustratie ‘ik stop er maar helemaal mee!’….
Totdat ik echt ga zitten
En dan zit ik daar… Een moment voor mijzelf. Uit mijn hoofd, in mijn lijf. Zodat ik kan voelen wat er echt is. En dan zit ik daar, in contact met het vertrouwen dat er voldoende hulp beschikbaar is. Dan voel ik de kracht en de mogelijkheden weer boven borrelen. Dan kan ik zien hoeveel moois ook dit ons weer geeft. Dan ervaar ik hoe ik letterlijk terug geworpen word op mijzelf, om te vertrouwen op dat wat ik in huis heb. Dat mijn coaching niet afhankelijk is van de honden, maar dat ik zelf de kern van Boel Bewust ben. Dat de honden mijn kwaliteiten weerspiegelen, maar dat ik aan mag nemen dat dit bij mij hoort. En dat ik zoveel mooie workshopdagen heb staan, gepland zonder honden, waarin ik inzichten deel over ons eigen menselijke gedrag. En dat er mogelijkheden zijn voor workshops met honden van klanten zelf en denk ik aan de Krachtwandeling die ik zo graag meer wil gaan lopen…
En dan zit ik dus…
… en kijk ik naar mijn hondenvriendjes. Dan voel ik hoe trots ik op ons allemaal ben. En dan doe ik waar ik het allermeeste behoefte aan heb. Ik schuif mezelf naar ze toe, voel de warme lijfjes tegen me aan, de hoofdjes die ze op mijn schoot leggen en zie hoe de oogjes langzaam sluiten onder mijn zacht aaiende hand.
En daar zitten we dan…
Samen… <3
>