BoelBewust
Shares

Fabel 3 coachen met honden; ze geven onvoorwaardelijke liefde

Shares

Tijd om eens eerlijk te kijken naar alle opvattingen rondom het coachen met honden. Hieronder versta ik​ alle dierondersteunende activiteiten, zoals spiegelen met honden, therapie met dieren, bezoekteams in verpleeghuizen et​c.

In dit drieluik van blogs wil ik jullie meenemen in mijn visie op het coachen met honden en de in mijn ogen drie grootste fabels belichten. 

1. Honden oordelen niet

2. Honden leven in het hier en Nu.

​3. ​Dieren geven onvoorwaardelijke liefde.

​In dit blog ga ik in op nummer 3: honden geven géén onvoorwaardelijke liefde.

​Een veelgehoord argument om dieren in te zetten binnen coaching is dat zij onvoorwaardelijke liefde geven. En door deze liefde kun jij je weer fijn voelen.

​Ik ben het hier niet volledig mee eens en zie een grote valkuil in deze te ongenanceerde uitdrukking. ​Er is een essentieel verschil in mijn visie welke ik in dit blog zal bespreken.

​Maar honden geven toch onvoorwaardelijke liefde?!

Ja, dat doen ze. Maar alleen omdat jij het toelaat het weer te ontvangen! ​Vaak wordt vergeten dat jij al liefde BENT.

Want ALLES en IEDEREEN om jou heen IS onvoorwaardelijke liefde. We ZIJN allemaal liefde, we ZIJN creaties uit een grote bron van onvoorwaardelijke liefde. Het hele leven IS liefde. En juist dát zijn we vergeten.

​Maar ik ervaar dit lang niet altijd, hoe kan dat dan?!

Dat klopt... Je ervaring kan anders zijn. Het kan zijn dat je opgegroeid bent in een situatie waarin er vooral veel voorwaardelijke liefde gegeven is. Dat kan zijn dat je bejubeld werd als je hoge cijfers haalde, of dat je taakjes moest doen voordat je pas een compliment kreeg - of.... de vraag of je die überhaupt wel kreeg. 

Ook ons onderwijssysteem zit voorwaardelijk in elkaar. In essentie wordt er met een rode potlood alleen gemarkeerd wat fout is, en je faalt hoe dan ook als je het niet redt tot universiteit ​en hoogleraar. 

Dus JA. We hebben allemaal ervaringen opgedaan in het ervaren van voorwaardelijke liefde, en daarmee is ons hart langzaamaan gesloten voor mensen.

​Alleen jíj kunt jouw hart openen

​Maar in essentie is het contact tussen jou en een mens PRECIES hetzelfde als tussen jou en een dier. Alleen open jij jouw hart een beetje meer of minder, waardoor je het weer kunt ontvangen en daarmee voelen dat jij die liefde al in je hebt. Die ander doet daar niets in. 

Wanneer je dit blijft projecteren dat dit AAN DE ANDER ligt, dan heb je géén invloed op dit proces. En dat maakt je afhankelijk en kwetsbaar. Je zit alsnog in een voorwaardelijke situatie, waarin het maar net aan de ander ligt of jij die liefde wel of niet ervaart.

Jij bènt die onvoorwaardelijke liefde die je voelt

En daar zit mijn belangrijkste punt. Het is van belang dat jij gaat herkennen dat die onvoorwaardelijke liefde die jij voelt in contact met het dier, met jouw hond, dat dit betekent dat JIJ dit IN jouzelf voelt.

Jij herinnert je door het dier een plek in jou dat niet beschadigd is, het is die plek in jou waar je hart openspringt, onbevangen, liefdevol en het weer gaat stromen. 

Dat ligt niet AAN de ander (het dier in dit geval, maar kan ook met een vriendin/partner zijn) maar VIA de ander! Dus is het als je als coach je dier inzet ook in mijn visie van ​groot belang dat je dit je klant ook mee geeft. Anders blijft het alsnóg afhankelijk van het dier (of jou/je coaching). 

​Dus als je dit leest, en je hond ligt naast je, en je voelt de liefde stromen. Herinner jezelf er dan ​op dit moment aan dat JIJ deze bron van liefde BENT.

​Hier.

Nu.

En je hoeft er niets voor te doen...

<3​

​En werk je als professional met dieren en word je​ door dit blog geraakt en nieuwsgierig hoe dit precies werkt? 

Dan nodig ik je van harte uit voor deze unieke ontdektraining Professionalisering AAI:  terug naar de essentie.

>