BoelBewust
Shares

Hoe de slipketting ons nog in zijn greep houdt

Shares

Voor alle positieve hondentrainers

slipkettingIk hoor, zie en voel het… overal. Bij mijzelf, bij cursisten op de hondenschool en bij collega hondenprofessionals. Het is alsof we als positieve hondenbegeleiders een collectief schuldgevoel hebben over het verleden. Het verleden waarin we onze honden met correcties en aversieve middelen zoals de slipketting hebben opgevoed.

Schuldgevoel, omdat we onze hond iets hebben aangedaan dat niet goed was. We zijn verdrietig dat we zulke foute keuzes hebben gemaakt in opvoedingsmethodes en middelen. En de bijbehorende onmacht en afkeur dat we het toen niet beter wisten en we maar deden waarvan we dachten dat het goed was.

Maar we zijn veranderd, toch?!

We denken dat we door het wegdoen van de slipketting en het kiezen voor een andere trainingsmethode veranderd zijn. Dat we nu goed bezig zijn en dat we onze honden, onszelf en de hondenwereld er geen kwaad meer mee kunnen doen. Maar ik denk dat we nog een grote belangrijke stap missen.

Een stap die nog nodig is om onszelf echt te bevrijden van dit verleden. Het grote schuldgevoel zit ons namelijk nog steeds in de weg om vanuit echte vrijheid in een open verbinding met onszelf, onze honden en onze mede-hondenbegeleiders te kunnen zijn.

De macht van de slipketting

Iedere keer dat er een slipketting langskomt wordt er iets binnen in ons getriggert, de oude pijn wordt in een split-seconde opgerakeld. En daar ontstaat er binnen in ons de afkeur, de oordelen en de verwijten. En met dat effect heeft de slipketting ons nog steeds in zijn greep! Alsof de lijn nu om onze eigen hals zit en we bij het zien van de ander met slipketting de lijn wordt aangetrokken, onze lucht wordt dichtgeknepen en in ons hele lijf voelen we: Dit is fout. Dit mag niet.

En daar waar we zo naar verlangen: ruimte, respect, openheid en verbinding is dan moeilijk voelbaar. Wellicht staan we op zulke momenten wel het meest ver af van de mindset van positief trainen die we zo nastreven…

Verandering door vergeving

En dat erkennen is de eerste stap. Het begint bij vergeven. En zelfs specifieker nog: onszelf vergeven. Zolang we er naar onszelf toe een oordeel op hebben zitten, over dat wat we gedaan hebben in het verleden fout is, dan blijft dit ons achtervolgen in de tegenwoordige tijd. Het oordeel blijft er op kleven en we projecteren dit onbewust naar een ieder die met correcties zijn hond opvoed. Het contact naar een persoon toe die een slipketting om zijn hond heeft gedaan komt dan vanuit aversie.

In deze gratis minicursus ontdek je hoe je juist jouw schuldgevoel om kunt zetten in een kracht voor jouw klanten!

compassie voor jezelfTerwijl wanneer we de acceptatie voelen naar onszelf over het gebruik van de correcties in het verleden (je wist immers niet beter) er tevens ruimte en acceptatie ontstaat naar de ander. We kunnen dan vanuit mildheid voelen dat de ander onwetend is, een andere keuze maakt dan we zelf zouden doen of onmacht ervaart. En vanuit dat gevoel ontstaat er verbinding naar de ander.

In mijn ogen zit daar onze sleutel naar een werkelijk positieve, compassievolle mindset in de hondenwereld. Acceptatie. En die begint allereerst bij jezelf. Dat je mag erkennen en voelen dat het je verdriet doet dat het zo gegaan is, maar dat je jezelf mag vergeven. Je hond heeft het je allang vergeven! Dat maakt dat we er nu daadwerkelijk weer kunnen zijn voor onze honden en onze mede-hondeneigenaren.

En daarmee wordt de slipketting voor mij een ‘omdenk metafoor’: als je loslaat en ruimte geeft ontstaat er vrijheid…

Wil je groeien in het leven vanuit die vrijheid? Ontdek je eerste stappen in deze gratis minicursus.

  • Ellen Barnhoorn schreef:

    Prima stukje over het gebruik van slipkettingen . Helaas is in mijn woonplaats een hondenschool, die er nog altijd mee werkt. De mevrouw, die deze hondenschool leidt, is er van overtuigt, dat dit de enige juiste methode is en kraakt bij haar deelnemers de positieve benadering zelfs af. Wij moeten hier in Nederland er ook naar toe, dat prikbanden en slipkettingen bij wet worden verboden. In Zwitserkand is dat sinds 1 jan. 2015 wel zo.

    • BoelBeheer schreef:

      Dankjewel. En wat ik zelf belangrijk vind is om in contact te blijven met elkaar, en niet de persoon zelf te veroordelen of te verwijten. Daarmee creeeren we alleen maar meer afstand en zal er geen kennis aangenomen worden. In open verbinding blijven met jezelf en de ander 🙂

  • >