BoelBewust
Shares

Van positief naar spiritueel?!

Shares

Zijn we misschien weer aan het doorslaan? Van ‘positief’ naar een ‘spirituele’ omgang met de honden?
Zo lees ik de laatste tijd vaker dingen in de trant van: “jouw eigen ego loslaten in contact met je hond”

Ik hoop het toch niet zeg..!

Het ego helpt ons, geeft kaders en richting, helpt met manifesteren, dingen voor elkaar krijgen. Aan energie zonder richting en structuur hebben we niets. Dan zijn we gaan hemelen.
Ook honden hebben een ego, niet meer en minder dan een opgebouwd wereldbeeld. En die is.

Compassievol omgaan met elkaar betekent voor mij vooral óók mens (en hond) mogen zijn, dus daarbij óók chagrijnig zijn, je hond vervloeken, te pletter knuffelen omdat je dat denkt nodig hebt, willen presteren en compensatie drang hebben.

Wanneer we daar vanaf willen en alleen maar vanuit liefde en licht willen samenleven hebben we wederom onszelf wel erg groot gemaakt – en dat doet het Ego.

En terwijl we zo stoeien met menselijk zijn, met echt alles dat erbij hoort,
is het enige dat er dan nodig is een vriendelijke glimlach die zegt: Joh…. dat mens zijn is best lastig hè…
Dat vind ik nu ook. <3

>